Po II wojnie światowej Po II wojnie światowej dwór zasiedlili Polacy. Od 1946 roku mieszkała tu rodzina Fastowiczów, która użytkowała cały budynek. Po niej budynki przejęło PGR ze Ścinawki Średniej. W 1993 roku majątek znalazł się w Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa. Opis otoczenia Budynek dworu zlokalizowany jest w połowie długości podłużnej jednostki folwarczno-ogrodowej o wrzecionowatym kształcie. Kształt obszaru ujętego historycznie w części północnej w kamienny mur podyktowany jest lokalną topografią tj., wypłaszczeniem podnóża zbocza góry Krępiec (645 m n.p.m.) w paśmie Wzgórz Włodzickich wznoszącej się na wschód od budynku dworskiego.
Na północ od dworu identyfikowany jest układ dwóch podłużnych tarasów stanowiących od co najmniej 1594 roku dwupoziomowy ogród tarasowy o charakterze dekoracyjno-użytkowym. Współcześnie w granicach ogrodu zachowały się relikty kamiennego ogrodzenia, północna brama wjazdowa oraz relikt pawilonu ogrodowego z przełomu XVI i XVII wieku. W bezpośrednim sąsiedztwie dworu rosną egzemplarze starodrzewu (lipa drobnolistna).