Po przyjściu grupy Berii do NKWD zaczęło się odsuwanie ludzi Jeżowa, do których należał Matwiej Berman. Od sierpnia 1937 do grudnia 1938 był ludowym komisarzem (tj. ministrem) łączności ZSRR. 23 grudnia 1938 został wykluczony z partii komunistycznej, następnego dnia aresztowany bezpośrednio w gabinecie Gieorgija Malenkowa. Stracony z wyroku Kolegium Wojskowego Sądu Najwyższego ZSRR 7 marca 1939 w miejscu egzekucji „Kommunarka” (przy południowej części obwodnicy MKAD), pochowany anonimowo.
Zrehabilitowany 17 października 1957 roku postanowieniem Kolegium Wojskowego SN ZSRR.
Odznaczenia Order Lenina (1933) Order Czerwonego Sztandaru (1927) Order Czerwonej Gwiazdy (1937) Order Czerwonego Sztandaru Pracy (1927) Odznaka "Honorowy Pracownik Czeki/OGPU" (V) (1924) Odznaka "Honorowy Pracownik Czeki/OGPU" (XV)
Przypisy
Bibliografia Matwiej Berman w: Петров Н. В., Скоркин К. В. Кто руководил НКВД, 1934—1941.