W 1929 roku był sklasyfikowany na 5. miejscu, a w latach 1932 i 1937 na 4. miejscu rankingu Polskiego Związku Tenisowego. W 1933 roku, podczas wizyty drużyny WKS Legia Warszawa w Sztokholmie, rozegrał towarzyski mecz tenisa ziemnego z królem Szwecji – Gustawem V. Potem jeszcze kilkakrotnie w różnych miastach Europy rozgrywał towarzyskie mecze tenisa i brydża z monarchą. W 1934 roku przetłumaczył na język polski książkę Tenis, której autorem był René Lacoste.

W momencie wybuchu II wojny światowej przebywał w Londynie. Początkowo był żołnierzem Królewskiej Artylerii Przeciwlotniczej, a następnie w RAF-ie szefem tłumaczy i oficerem łącznikowym w polskim ośrodku szkolenia pilotów w Netton Notts.

Po zakończeniu wojny pozostał na Zachodzie. W 1946 roku wygrał mecz wielkoszlemowy na Wimbledonie w Londynie. W 1950 roku na III Igrzyskach Machabejskich w Izraelu zajął drugie miejsce w grze pojedynczej oraz drugie miejsce w grze podwójnej.