mały|241px|Rzeczpospolita po II rozbiorze. Mapa Thomasa Kitchina, wydawca: Laurie and Whittle (Londyn 1794), kolorem niebieskim zaznaczone ziemie zagarnięte przez Prusy Obrona ratusza w Kargowej – incydent zbrojny mający miejsce 27 stycznia 1793 w Kargowej, pomiędzy wojskiem Rzeczypospolitej a wojskami Królestwa Prus, zakończony porażką niesubordynowanych żołnierzy polskich.
Przebieg walk 23 stycznia 1793 doszło do podpisania traktatu podziałowego („drugiego traktatu petersburskiego”) między Katarzyną II a Fryderykiem Wilhelmem II, po czym wojska pruskie - dowodzone przez Joachima Heinricha von MöllendorfaBartłomiej Szyndler, Powstanie kościuszkowskie 1794, Warszawa 1994, s. 31. – weszły do Wielkopolski. Po ogłoszeniu rozbioru targowickie władze polskie wydały oddziałom znajdującym się na utraconych terenach rozkaz wycofania się. Oddziały z Prowincji wielkopolskiej miały przenieść się do Łowicza. Liczący około 40 lub 60 żołnierzy garnizon z Kargowej, dowodzony przez kapitana Kazimierza Więckowskiego - jako jeden z nielicznych - nie wykonał rozkazu odwrotu. Co więcej dowódca nakazał przygotować do obrony miejscowy ratusz.