thumb|Model pamięci operacynej|400px|right Bufor epizodyczny – w teorii Alana Baddeleya jeden z czterech podstawowych podsystemów (składowych, elementów) pamięci roboczej. Wedle teorii Grahama Hitcha i BaddeleyaTadeusz Maruszewski: Psychologia poznania. Umysł i świat.Gdańsk: Gdańskie Wydaw. Psychologiczne GWP, 2011, s.200-201. pamięć robocza to wielokomponentowy system odpowiedzialny za przechowywanie informacji i kontrolę jej przetwarzania. Odgrywa ona zasadniczą rolę dla działania procesów poznawczych człowieka.
Cztery podsystemy pamięci roboczej to centralny system wykonawczy () i podległe mu bufory pamięciowe – pętla fonologiczna (), szkicownik wzrokowo-przestrzenny () i bufor epizodycznyEdward Nęcka, Jarosław Orzechowski, Błażej Szymura: Psychologia poznawcza. Warszawa: Wydaw. Naukowe PWN, 2007, s. 350-354..
Funkcją bufora epizodycznego jest przechowywanie złożonej informacji pochodzącej z kilku modalności. Przechowuje on w krótkim okresie zintegrowane epizody, tj. informacje reprezentowane jednocześnie za pomocą różnych kodów (wizualnego, werbalnego). Kontroluje go centralny system wykonawczy – to jego zadaniem jest zintegrowanie informacji z różnych źródeł.