300px|right|thumb|Członkowie Centralnego Oddziału Lotnego. Od lewej: Tadeusz Szturm de Sztrem Mały, Tadeusz Herfurt Jan, Józef Kobiałko Walek, Kazimierz Bagiński Florek, Marian Zyndram-Kościałkowski Orwicz 300px|thumb|right|Jan Bielawski "Mikita", pierwszy dowódca Oddziału Lotnego Wojsk Polskich Oddział Lotny Wojsk Polskich – oddział detaszowany (wydzielony) I Brygady Legionów, a następnie oddziały dywersyjne Polskiej Organizacji Wojskowej działające od 1914 do 1915 na terenie byłego Królestwa Polskiego, oraz od 1918 pod okupacją niemiecką i austriacką. Tworzone były na bazie doświadczeń oraz byłych członków Organizacji Bojowej PPS.
Geneza Rozpoczęcie akcji bojowej na tyłach wojsk rosyjskich należało do jednego z priorytetów akcji wojskowej Józefa Piłsudskiego. Według raportu z 1917 tak przedstawiono idee działań dywersyjnych: Zaraz po wybuchu wojny, pod koniec sierpnia 1914, niewielka grupa studentów z Petersburga powiązanych z PPS, PPS-Opozycja i Związkiem Młodzieży Postępowo-Niepodległościowej przybyła do Warszawy. Byli to Tadeusz Hołówko "Otfinowski", Stanisław Jarecki "Jarosław" i Tadeusz Szturm de Sztrem "Mały".