Teresa Anna Grzegorczyk-Skibińska (ur. 1 stycznia 1930 w Kutnie, zm. 26 września 2011 w Karpaczu) – lekarz pulmonolog, działaczka społeczna i popularyzatorka wiedzy medycznej, wyróżniona wieloma odznaczeniami państwowymi i społecznymi.

Córka oficera Korpusu Ochrony Pogranicza Stanisława Grzegorczyka i nauczycielki Genowefy, z domu Ignaczewskiej. Urodzona w Kutnie, wychowała się na Kresach Wschodnich. Zamiłowanie do medycyny, pracy społecznej i ziem odzyskanych wyniosła ze szkoły i harcerstwa.

Studia ukończyła na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Poznańskiego (później Akademii Medycznej).

Działalność zawodowa i naukowa Nakazem pracy 21 sierpnia 1954 skierowana do Państwowego Zespołu Przeciwgruźliczego w Kowarach, do sanatorium dla dzieci „Zarzecze” w Karpaczu. W 1955 w ramach Zespołu zorganizowała sanatorium dla małych dzieci „Nil” w Karpaczu, którego dyrektorem była od października 1955 do reorganizacji w czerwcu 1967. W latach 1971–1975 ordynator w sanatorium "Zarzecze", później kierownik działu metodyczno-organizacyjnego Specjalistycznego Zespołu Gruźlicy i Chorób Płuc w Kowarach, od 1 marca 1990 do 30 kwietnia 1996 dyrektor Zespołu. Od 1996 kierownik działu nadzoru, a następnie specjalista ds. epidemiologii w Zespole. Całe życie zawodowe związana była z Zespołem Gruźlicy i Chorób Płuc.