W mauzoleum znajduje się sarkofag z doczesnymi szczątkami Emeryka Thökölyego, kamień z jego pierwszego grobu w Izmicie oraz nowy nagrobek z płaskorzeźbą przedstawiającą zmarłego, którego autorem był rzeźbiarz Barnaba Holló.
W latach 1969 – 1972 przeprowadzony był gruntowny remont kościoła od zewnątrz, natomiast wnętrze zostało odnowione w latach 1989 – 1991.
Zbór Do końca II wojny światowej luteranie stanowili najliczniejszą grupę wyznaniową w Kieżmarku. Większość wiernych stanowili spiscy Niemcy, a nabożeństwa odprawiane były w języku niemieckim. Słowacki zbór ewangelicki ukonstytuował się tu dzięki staraniom proboszcza Ondreja Spišáka dopiero 28 kwietnia 1940 r. Gdy pod koniec II wojny światowej lub tuż po niej większość Niemców opuściła Spisz, kieżmarski Kościół Ewangelicki stał się prawie czysto słowacki, jednak spadł do roli mniejszościowej. Obecnie tutejszy zbór liczy (wraz z okolicznymi wsiami) ok. 800 wiernych.
Bibliografia Puškárova Blanka K.: Mestská pamiatková rezervácia Kežmarok, w: „Pamiatky. Príroda”, nr 2/1979, s. 6-10;
Kategoria:Zabytki Kieżmarku