Nie udało się ustalić dokładnej daty powstania tej serii martwych natur, jednak historycy sztuki sytuują je w przedziale 1808–1812 ze względu na analogiczne do powstałych w tym czasie rycin Okropności wojny ujęcie przemocy.
Opis obrazu Kompozycja składa się z dwóch martwych zajęcy i fragmentu wiklinowego kosza widocznego po lewej stronie. Tło jest ciemne i jednolite; uwaga widza skupia się bezpośrednio na upolowanych zwierzętach. Ciała zajęcy krzyżują się, są wyraźnie sztywne, a ich oczy otwarte. Paleta barw jest ograniczona, mimo to sierść zwierząt została przedstawiona w realistyczny sposób. Malarz nie skupia się na kulinarnym przeznaczeniu przedstawionych elementów, lecz kładzie nacisk na śmierć zwierząt i ich pozbawione godności ciała. Jest to interpretowane jako nawiązanie do tragicznych wydarzeń wojennych i ich ofiar.
Proweniencja Seria martwych natur została odziedziczona przez syna Goi, Javiera, a następnie przeszła na jego wnuka Mariano. Mariano Goya przekazał te obrazy Franciscowi Antoniowi Narváez y Bordese, hrabiemu Yumuri, jako pokrycie długów. Po śmierci hrabiego w 1865 martwe natury zostały sprzedane (w kolekcji pozostawało wtedy dziewięć lub dziesięć z dwunastu obrazów) i trafiły do różnych zbiorów na całym świecie, a niektóre zaginęły.
Przypisy
Kategoria:Martwe natury Francisca Goi Kategoria:Obrazy Francisca Goi w kolekcjach prywatnych