Poszerzona część wstępu do tej antologii, zatytułowana Swoiste cechy poezji barokowej w Polsce, na wniosek prof. Juliana Krzyżanowskiego została przyjęta jako rozprawa doktorska (1969).
1 października 1969 r. Jadwiga Sokołowska została zatrudniona na KUL-u jako starszy asystent, a od następnego roku akademickiego jako adiunkt. Dnia 8 grudnia 1970 r. habilitowała się na Uniwersytecie Warszawskim na podstawie rozprawy Główne kierunki badań nad barokiem europejskim. W poszukiwaniu modelu epoki. Dnia 1 kwietnia 1972 r. została mianowana na KUL-u docentem i jednocześnie kierownikiem Katedry Literatury Staropolskiej, którą kierowała aż do śmierci. W l. 1973–1979 była kierownikiem Sekcji Filologii Polskiej KUL. W 1984 r. została profesorem nadzwyczajnym KUL i członkiem czynnym Towarzystwa Naukowego KUL. Odbyła kilka podróży zagranicznych: do Florencji (1960–1961), Paryża (1966, 1980–1981). Rzymu (1976), Louvain (1977) i Niemiec Zachodnich (1986, 1988).
Zmarła 1 czerwca 1991 r. w Warszawie. Pochowana została na cmentarzu PowązkowskimPolski słownik biograficzny, t. 40, Kraków 2000-2001, s. 98-99. (kwatera 243-2-11/12). thumb|Grób Jadwigi Sokołowskiej na Cmentarzu Powązkowskim