Retabulum doñi Marii de Aragón (hiszp. Retablo de doña María de Aragón) – historiograficzne określenie retabulum wykonanego przez El Greca z przeznaczeniem do kościoła w Colegio de la Encarnación de Madrid (madryckiego seminarium nazywanego także Colegio de doña María de Aragón). Retabulum składało się najprawdopodobniej z siedmiu płócien o dużych rozmiarach, które powstały w latach 1596–1599. Pięć z nich znajduje się w zbiorach Prado, jedno w Narodowym Muzeum Sztuki w Bukareszcie, a pozostałe siódme dzieło zaginęło.
Historia retabulum W 1596 roku El Greco przyjął zamówienie na retabulum dla kościoła mieszczącego się w seminarium braci Augustianów. Nazwa nawiązuje do postaci Marii de Aragón, damy, która była dobroczyńcą zakonu i sponsorowała obrazy. Istnieją dokumenty, które świadczą o tym, że praca nad obrazami trwała 3 lata i kosztowała ponad 63 000 reali. Było to najwyższe honorarium jakie kiedykolwiek otrzymał El Greco. Brak jednak dokładnych informacji o tym ile dzieł wchodziło w skład retabulum, jaka była jego struktura i tematyka. Historyk sztuki Ceán Bermúdez twierdzi, że dzieła przedstawiały życie ChrystusaRuiz Gómez, Leticia (2007). El Greco. Museo Nacional del Prado. ..