Podobnie jak ojciec i stryj zajmował się taternictwem. Już w wieku 6 lat był w kwietniu na Kopie Magury wraz z rodzicami i siostrą Heleną. Od 1913 aż do 1966 roku wspinał się w Tatrach, przy czym najbardziej obfity okres przypadł na lata 1919–1928. Jako 14-latek miał już na koncie wejście na Mnicha z ojcem i stryjem oraz kilka trzytysięczników w Alpach. Od 1907 roku jeździł też na nartach – początkowo w Karpatach Wschodnich, później też w Beskidach Zachodnich. W Tatrach uprawiał narciarstwo wysokogórskie w latach 1920–1969. Chodził też po Alpach – z rodzicami już w wieku 6 i 9 lat, a już jako 10-latek na drogi wspinaczkowe i lodowcowe. W późniejszym okresie wspinał się w Alpach Wschodnich i Zachodnich, także w Alpach Julijskich. Podróżował też po górach Słowacji, Szwecji, Bułgarii i Krymu.
Od listopada 1927 roku pełnił funkcję pierwszego przewodniczącego Sekcji Taternickiej AZS w Warszawie. Należał też do głównych działaczy w początkach działalności Polskiego Związku Narciarskiego.
W 1930 odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi15 lutego 1930 „za zasługi na polu organizacji i rozwoju sportu narciarskiego oraz przy organizacji międzynarodowych zawodów narciarskich w r. 1929” .
Zmarł 13 lipca 1974 roku w Warszawie.