thumb|260px|Denar-suberat cesarza Domicjana z widocznymi śladami nawierceń (u góry) dla sprawdzenia jakości krążka thumb|Suberat monety karbowanej (republikańskiego serrata) z ok. 118 r. p.n.e. Suberatus (suberat, łac. subaeratus, l.mn. subaerati; gr. hypochalkos) – niepełnowartościowa odmiana denara rzymskiego, powstała przez pokrywanie monety warstwą srebra.
Był produktem fałszerstwa menniczego polegającego na okładaniu srebrną powłoką krążka z miedzi lub niskowartościowego brązu (nazwa ta oznacza dosł. „podmiedziowany”, „mający pod spodem miedź”). Stąd inne stosowane w numizmatyce określenie takiej monety – fourrée (z fr. dosł. „nadziewana”).
Pochodzenie Podobnie jak serratus, suberat był tylko techniczną odmianą denara, jednakże powstającą wskutek fałszerstwa, w celu wypuszczania na rynek monety o zaniżonej wartości. Podobno oficjalnie – na mocy uchwały zgromadzenia, po raz pierwszy skorzystano z tej metody podczas wojen punickich, po klęsce nad Jeziorem Trazymeńskim (217 r. p.n.e.)Cyt. wyłącznie za H. Cywińskim: Życie pieniądza, Warszawa 1961, s. 112n.. W większych ilościach suberat pojawił się za Juliusza Cezara, prawdopodobnie w związku z koniecznością opłacania licznych wojsk w czasach wojen domowych.