Przeznaczenie Potwierdzałaby to ilość znajdujących się w obiegu suberatów (np. za Augusta) oraz wypuszczanie ich na równi z pełnowartościową monetą za panowania Flawiuszów, Trajana czy Antoninów. Jako moneta „tańsza”, w znacznym stopniu były one z pewnością przeznaczone nie tylko na rosnące opłacanie legionów, lecz i dla handlu z ludami barbarzyńskimi poza granicami imperium. Świadczą o tym znaleziska z obszaru tzw. BarbaricumW I w. n.e. szczególnie chętnie fałszowano znany powszechnie denar Augusta z cezarami Gajuszem i Lucjuszem z 2-1 r. p.n.e. (RIC 350; RSC 43c), bity w wielkim nakładzie, a znajdowany często jako suberat.. Wymowny ślad może stanowić wzmianka Tacyta (Germania 5,5)Tacyt: Dzieła (przeł. S. Hammer), Warszawa 2004, s. 601. o zwyczaju przyjmowania przez Germanów pieniądza rzymskiego przede wszystkim w postaci starszych denarów (republikańskich) z pełnowartościowego srebra (serratów, bigatów i kwadrygatów).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Suberatus · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.