mały|Nagrobek Ryszarda Chwaliboga na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Ryszard Chwalibóg (ur. 15 października 1902 w Kożance, zm. 21 października 1983 w Bytomiu) – polski inżynier mechanik.
Po ukończeniu szkoły średniej w Kijowie rozpoczął studia na Wydziale Przyrodniczym Uniwersytetu Warszawskiego, ale po roku przerwał naukę, aby studiować i ukończyć Wydział Mechaniki Politechniki Warszawskiej. Pracę zawodową rozpoczął od Fabryki Amunicji w Skarżysku, a kontynuował w Fabryce Samochodów Państwowych Zakładów Inżynierii w Czechowicach k. Warszawy. Podczas wyszkolenia wojskowego w 1934 uzyskał stopień podporucznika rezerwy marynarki. Po zakończeniu służby podjął pracę w należącej do Tadeusza Rapackiego i Zygmunta Święcickiego Cynkowni Warszawskiej. Podczas mobilizacji we wrześniu 1939 Ryszard Chwalibóg został skierowany do warsztatów w porcie Flotylli Pińskiej, gdzie zakonspirowany pracował nad produkcją broni dla Armii Krajowej. Po wyzwoleniu w 1945 otrzymał stanowisko dyrektora w Zakładach Metalurgicznych Erazma Mieszczańskiego i Tadeusza Jaroszewskiego w Gorzycach k. Tarnobrzega, w 1949 przeniósł się do Elbląga, gdzie przez dwa lata pracował w Zakładach Mechanicznych. Od 1951 był głównym technologiem w raciborskiej Fabryce Kotłów, a następnie od 1954 kierownikiem produkcji w kieleckiej Fabryce Przewodów i Armatur.