Niezależny ruch artystyczny – zjawisko w polskiej sztuce współczesnej polegające na wspólnotowym działaniu środowisk artystycznych w latach 70. i 80. XX wieku niezależne od ówczesnej polityki kulturalnej PRL.
Historia Wydarzenia polityczne a także religijne i kulturowe, które miały miejsce w latach 70 i 80. w Polsce stworzyły unikalną sferę wartości, która rozprzestrzeniła się wśród wielu środowisk społecznych. Polityka kulturalną, jaką prowadziły ówczesne uczelnie, galerie, muzea, czasopisma artystyczne i ośrodki partyjne, została odrzucona. Ruch był precedensem masowych i bezinteresownych inicjatyw opartych na postawach twórczych artystów różnych od dotychczasowych i uwikłanych politycznie środowisk. Ruch niezależny stanowił ujście dla dotychczas ukrywanej sztuki opartej na potrzebach szeroko rozumianej wolności. Wraz z nastaniem stanu wojennego sztuka najnowsza związana z ruchem przeniosła się do mieszkań prywatnych, które przerodziły się w prywatne galerie. Mimo że te działania wynikały wyraźnie z niezgody na panujący system władzy, prezentowana sztuka nie miała przeważnie wydźwięku politycznego. Rzadko kiedy stawała się komentarzem dla rzeczywistości politycznej, ponieważ ruch wynikał z potrzeb poszukiwań twórczych innych niż te nieaktualne, ale aprobowane przez politykę PRL.