Chrystologia chińska – chrystologia uprawiana za pomocą pojęć należących do języka i kultury chińskiej.
Kontekst chrystologii chińskiej
Współczesna teologia staje przed coraz większym problemem związanym z próbą przełożenia myśli teologicznej powstałej w kulturze europejskiej na terenach o „nie-europejskich korzeniach”. „Doktryna w tradycyjnych sformułowaniach – jak zauważa J. Majewski – nie może w pełni być odpowiedzią na problemy i pytania, które zrodziła inna rzeczywistość historyczna i kulturowa”J. Majewski, Spór o rozumienie Kościoła. Eklezjologiczne uwarunkowania i perspektywy wielkich debat teologicznych XX i XXI wieku, s. 221.. Dlatego też coraz bardziej do głosu dochodzą inicjatywy, których głównym zadaniem jest m.in. próba przełożenia tego, co kryje się w arystotelesowsko-tomistycznych pojęciach teologicznych, na grunt języka chińskiego z uwzględnieniem kultury panującej w Chinach. Główną linię chrystologicznej refleksji można określić jako „chrystologię konfucjańską”B. Vermander, Jesus Christ as Seen by Chinese Catholic Theologians Today, w:R. Malek, The Chinese Face of Jesus Christ, t. IIIb, Sankt Augustin 2007, s. 1481-1513., zgodnie z którą Jezus nazywany jest „człowiekiem Niebios”. Jego podstawowym zadaniem jest bycie pośrednikiem między ziemią a niebem (Tian).