Zofia Cierniakowa (z domu Langier) (ur. 14 września 1891 w Jordanowie, zm. 10 marca 1983 w Krakowie) – polska pedagog, działaczka harcerska.
Życiorys Po ukończeniu szkoły powszechnej w Jaśle naukę kontynuowała w gimnazjum im. Królowej Jadwigi w Krakowie, od 1911 studiowała na Uniwersytecie Jagiellońskim. We wrześniu 1911 założyła żeński zastęp skautingu, dwa miesiące później grupa ta dołączyła do założonej przez Romę Wodziczko-Dediową Drużyny Żeńskiej im. Klaudyny z Działyńskich Potockiej. Na początku 1912 Roma Wodziczko-Diedowa przekazała prowadzenie zastępu Zofii Langierównie, a ta prowadziła ją do 1913. Od 27 grudnia 1913 do 6 stycznia 1914 uczestniczyła w zorganizowanym w Zakopanem przez Olgę i Andrzeja Małkowskich kursie harcerstwa żeńskiego, po powrocie do Krakowa zaangażowała się w tworzenie pierwszego hufca żeńskiego. Po wybuchu I wojny światowej została Komendantką Miejscową, razem z innymi skautkami szyła odzież, plecaki i czapki maciejówki dla Legionów Polskich. Po napływie rannych podjęła z innymi skautkami służbę pielęgniarską, ciężka praca spowodowała uszczerbek na zdrowiu i Zofia Langierówna została w 1916 skierowana do sanatorium w Rabce.