Hipolit Niepokulczycki, ps. „Paweł” (ur. 22 września lub 6 października 1894, zm. 21 grudnia 1971 w Elblągu) – urzędnik samorządowy w II Rzeczypospolitej i PRL, działacz konspiracji podczas II wojny światowej, członek Rady Związku Powiatów Rzeczypospolitej Polskiej w 1933Leszek Śliwiński: Ogólnopolska reprezentacja powiatowych związków komunalnych w II Rzeczypospolitej, Częstochowa 2013, s. 254..
Życiorys Urodził się w 1894 (według jednego źródła 22 września w Tretelnikach na Wołyniu, według innego źródła 6 październikaHipolit Niepokulczycki w w ówczesnym powiecie starokonstantynowskim na Podolu) jako syn Franciszka i Marii z domu Popławskiej. W 1912 ukończył gimnazjum w Żytomierzu, a w 1917 studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu w Kijowie. Podczas I wojny światowej od 1915 do 1918 pracował w Centralnym Komitecie Obywatelskim na Ukrainie. W 1919 został członkiem Polskiego Powiatowego Komitetu Wykonawczego w Białej Cerkwi. W Piotrogrodzkim Towarzystwie Opieki nad Wygnańcami był sekretarzem.