Jan Stefan Rolewicz, ps. Rafał (ur. 6 maja 1921 w Krzywanicach koło Radomska, zm. 19 stycznia 1982 w Krakowie) – polski działacz społeczny, inżynier mechanik, harcmistrz, żołnierz Szarych Szeregów AK.
Życiorys Był synem Stefana (nauczyciela) i Emilii z domu Bala. Ojciec był w młodości skautem, ochotniczo służył w Legionach Polskich, później należał do Komunistycznej Partii Polski. Kontynuując rodzinne tradycje harcerskie, Jan Rolewicz wstąpił w 1934 do najstarszej 1 Warszawskiej Drużyny Harcerskiej im. Romualda Traugutta (tzw. „Czarnej Jedynki”); był wówczas uczniem VI Państwowego Gimnazjum im. Tadeusza Reytana w Warszawie. Przed wojną pełnił szereg funkcji w harcerstwie, był m.in. wodzem Gromady Zuchów na Mokotowie i drużynowym 101 Warszawskiej Drużyny Harcerskiej im. Orlicz-Dreszera. W sierpniu 1939 ukończył kurs podharcmistrzowski.
Od 1 do 6 września 1939 był łącznikiem Pogotowia Harcerzy w Warszawie z Wojskiem Polskim;