Transformacja – sposób sprowadzenia obiektu w rzucie prostokątnym do szczególnego położenia w celu pomiarów wymiarów obiektu lub też np. uzyskania możliwości wykonania przekroju bryły poprzez ustawienie płaszczyzny tnącej w położeniu szczególnym. Transformację wykonuje się poprzez wyznaczenie dodatkowych rzutni prostopadłych lub równoległych do danego obiektu. Oznacza to, że jest to metoda pośrednia, więc obarczona relatywnie dużym błędem kreślarskim w stosunku do metod bezpośrednich czyli w tym wypadku kładuBieliński Andrzej, Geometria wykreślna, s. 109.
Przykłady transformacji Transformacja prostej Dana jest prosta a oraz punkt P. Należy wykreślić punkt S symetryczny do punktu P względem prostej a.
W tym celu należy przeprowadzić transformację prostej przy użyciu osi x1, którą umiejscawia się równolegle do rzutu transformowanej prostej (w tym wypadku rzutu poziomego a'). Następnie należy przyjąć dwa dowolne punkty (w tym wypadku 1 i 2) przynależne do prostej a. Z punktów 1' i 2' wystawia się odnoszące prostopadłe do osi x1. Na trzeciej rzutni mają one długość równą wysokości punktów 1 i 2 (współrzędnej ukazanej na drugiej rzutni). Przez wyznaczone punkty 1''' i 2''' prowadzi się trzeci rzut prostej. Analogicznie jak punkty 1 i 2 przenosi się na trzecią rzutnię punkt P'.