Służył od sierpnia 1914 w Legionach Polskich, będąc początkowo sekcyjnym w batalionie uzupełniającym, a od września dowódcą działa w 1 pułku artylerii. Brał udział w bi­twach pod Krzy­wo­pło­ta­mi, Li­ma­no­wą, Ko­na­ra­mi. Ponownie został przeniesiony w czerwcu następnego roku do batalionu uzupełniającego, a od listopada służył ponownie w 1 pułku, w którym był ogniomistrzemZ przerwą w okresie styczeń–luty 1916, ponieważ uczęszczał na kurs aspirantów oficerskich w Rembertowie. 2 sierpnia 1917, po kryzysie przysięgowym, został wcielony do armii austro-węgierskiej, ale rozpoczął tam służbę dopiero w listopadzie tego samego roku z powodu ciężkiej choroby. W Pozsany na Węgrzech ukończył szkołę oficerów rezerwy (styczeń–maj 1918) i awansował na stopień chorążego. Urlopowany w celu kontynuowania studiów, wstąpił do POW, w Kijowie został komendantem miasta i oficerem wyszkoleniowym Okręgu Charków Komendy Naczelnej III POW.

W Wojsku Polskim od listopada 1918, w Grupie pułkownika Czesława Rybińskiego, dowodził złożoną z dwóch dział artylerią. 28 listopada, w czasie bitwy pod Mikulińcami, trafił do niewoli ukraińskiej.