Ostatecznie EN 13725 została ustanowiona w 2003 (PKN ustanowił PN-EN 13725 w 2005 w trybie uznania wersji angielskojęzycznej, a w 2007 – w polskiej wersji językowej).
Ton van Harreveld intensywnie popularyzuje opracowaną metodykę w wielu krajach świata – nie tylko europejskich – referując m.in. historię jej tworzenia i wdrażania, przykłady zastosowań oraz ograniczenia. W Polsce prezentował wyniki prac WG2 (CEN, TC264) już w 1993 (etap opracowywania roboczego projektu EN 13725) w czasie polsko-niemiecko-holenderskiego Seminarium „Odours – Control, Measuremnt, Regulations” w Świnoujściu, zorganizowanego przez Kommission Reinhaltung der Luft w VDI i DIN, Oddział SITPChem w Szczecinie, Vereniging Lucht – Clean Air Association in the Nethrlands i Politechnikę Szczecińską. Seminarium „Odours'1993” było zorganizowane w ramach prac nad polską strategią zmniejszania uciążliwości zapachowej.