Wśród obu rodzaju czujników znajdują się: MISP – kiedy statek kosmiczny przebywa w obliczu ekstremalnych temperatur podczas wejścia w atmosferę Marsa, czujniki MISP mierzą temperaturę występującą na różnych głębokościach materiału osłony termicznej statku kosmicznego. Przewidywane poziomy nagrzewania są około trzy razy wyższe niż te z wahadłowca, gdy wchodził w atmosferę ziemską. Poziomy temperatur są tak wysokie, że podczas przechodzenia przez atmosferę Marsa system ochrony termicznej zaprojektowany jest do odciągnięcia procesu spalania powłoki ablacyjnej od osłony termicznej. MISP mierzy tempo tego spalania, znane również jako „recesja”. Podczas projektowania osłony termicznej, inżynierowie muszą przewidzieć jaki chcą osiągnąć współczynnik nagrzewania w funkcji czasu, ponieważ będą porównywać swoje prognozy do rzeczywistych danych zebranych przez MISP. Ta informacja pomoże im dowiedzieć się, jak dużo materiału do budowy osłony cieplnej będzie potrzeba do ochrony przyszłych marsjańskich misji. MEADS – podczas wejścia i przechodzenia przez atmosferę Marsa mierzy ciśnienie atmosferyczne na osłonie termicznej w siedmiu lokalizacjach. Czujniki ciśnienia MEADS są umieszczone według specjalnego wzoru. Wzór ułożenia czujników pozwoli inżynierom określać orientację statku kosmicznego (jego pozycji i jej zmian) w funkcji czasu.