thumb|300px|Wystawia w czasie XXIX Światowego Kongresu Esperantystów w Warszawie, 1937 r. Przy mapie połączeń radia z audycjami w esperancie Marek Wajsblum Marek Wajsblum (ur. 21 października 1903 w Warszawie, zm. 18 lutego 1962 w Londynie) – polski historyk pochodzenia żydowskiego, badacz dziejów reformacji w Polsce.
Życiorys Absolwent historii na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1928 roku obronił pracę doktorską pod kierownictwem specjalisty od polskiej reformacji Stanisława Kota. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1932 i 32. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. W 1934 posiadał przydział w rezerwie do 42 Pułku Piechoty w Białymstoku.
Lata II wojny światowej spędził w ZSRR. W końcu 1941 dotarł do Ambasady RP w ZSRR w Kujbyszewie, w której otrzymał funkcję doradcy prof. Kota do spraw związanych z ustawodawstwem i sprawami socjalno-religijnymi Związku Radzieckiego. Jego działalność wzbudzała zainteresowanie NKWD. Dzięki pomocy prof. Kota został wcielony do Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR pod przybranym nazwiskiem „Józef Nowak”. W latach 1943–1945 pracował jako sekretarz Biura Polskiego Naukowego na Bliski Wschód. W latach 1945–1947 był sekcji językowej Sztabu Głównego Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.