W najstarszej z rozgrywanych konkurencji, wieloboju, najczęściej na najwyższym stopniu podium mistrzostw Holandii stawał Hilbert van der Duim. Zdobył siedem tytułów mistrzowskich z rzędu w latach 1979–1985. Najwięcej złotych medali w wieloboju sprinterskim mężczyzn, po sześć, zdobyli: Gerard van Velde w latach 1992–2005, Jan Bos w latach 1997–2008 oraz Stefan Groothuis w latach 2006–2013. Velde wywalczył także największą liczbę złotych medali w biegach na dystansie 500 metrów, triumfując ośmiokrotnie w latach 1991–2005. Najbardziej utytułowanymi łyżwiarzami w biegu na 1000 metrów są, z pięcioma złotymi medalami, Erben Wennemars i Kjeld Nuis. Wennemars wygrał tę konkurencję pięciokrotnie w latach 1997–2004, a Nuis w latach 2013–2019. W biegu mężczyzn na 1500 metrów najczęściej wygrywał Rintje Ritsma. W latach 1992–1999 zdobył na tym dystansie sześć złotych medali. Najbardziej utytułowanym zawodnikiem w biegu na 5000 metrów jest Sven Kramer, który w latach 2007–2018 zdobył w tej konkurencji dziesięć złotych medali. Ponadto między 2006 a 2020 rokiem wywalczył na tym dystansie dwa srebrne i dwa brązowe medale. W biegu na 10 000 metrów najczęściej, sześciokrotnie, najlepsi okazali się natomiast Bob de Jong, który zwyciężał w latach 1996–2012, Sven Kramer w latach 2007–2016 oraz Jorrit Bergsma w latach 2013–2020.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Medaliści mistrzostw Holandii w łyżwiarstwie szybkim · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.