mały|Haft autorstwa Theodosii Poulopos (1599). Zbiory Benaki Museum mały|Płaszczanica z XVII wieku mały|Płaszczanica na symbolicznym grobie Chrystusa Płaszczanica (), rzadziej: płaszczenica, sindon (całun, płótno) lub epitafion (: „nа-” + „grób”) – używana we wschodniej tradycji chrześcijańskiej bogato zdobiona, haftowana lub malowana tkanina liturgiczna z przedstawieniem umarłego Chrystusa i osób otaczających jego ciało (Marii z Nazaretu, dwóch Marii, apostołów, ewangelistów, aniołów oraz Józefa z Arymatei i Nikodema). Na obrzeżach płótna umieszczona jest fraza w języku cerkiewnosłowiańskim: „Dostojny Józef zdjąwszy z drzewa przeczyste Ciało Twoje, całunem czystym owinął i wonnościami namaściwszy, w nowym złożył grobie” (Błagoobraznyj Iosif...) lub: „W grobie ciałem, w otchłani duszą jako Bóg, w raju zaś z łotrem, na tronie z Ojcem i Duchem byłeś Chryste, wszystko napełniający, Ty, którego żadne słowo opisać nie może”. W obrządku wschodnim płaszczanica występuje w liturgii Wielkiego Piątku i Wielkiej Soboty. Symbolizuje grób Jezusa, który w chrześcijaństwie jest miejscem zmartwychwstania, i przybliża wiernym misterium paschalne.