Napęd niszczycieli stanowiły 2 turbiny parowe systemu o mocy 31 000 KM, umieszczone we wspólnej maszynowni, napędzające 2 śruby. Zasilane były w parę przez 3 kotły parowe Yarrow, umieszczone w dwóch kotłowniach. Prędkość maksymalna wynosiła 34 węzły (podczas prób, przy przeciążaniu siłowni, niszczyciel „Piet Hein” osiągnął 36,1 w.).

Służba Po wejściu do służby, Hr.Ms. „Van Galen”, służył początkowo na krótko na wodach Holandii. 18 stycznia 1930 r. wypłynął w celu przebazowania do Holenderskich Indii Wschodnich, płynąc przez Amerykę Południową i wokół Afryki i odwiedzając po drodze m.in. Curacao, Barbados, Trynidad, Pernambuco, Bomę, Kapsztad, Mombasę i Kolombo. Na miejsce, do Sabangu dotarł 19 maja 1931, stając się drugim nowoczesnym holenderskim niszczycielem stacjonującym w Indiach Wschodnich (został uprzedzony przez „Witte de With”, który wypłynął po nim).