Mistyka rosyjska – mistyka chrześcijańska, która wraz z mistyką rumuńską oraz mistyką bizantyjsko–grecką stanowi główny nurt tradycji mistycznej Kościoła wschodniego. Początki mistyki rosyjskiej kształtują się ok. XI w.
Charakterystyczne cechy mistyki rosyjskiej Znamienne cechy mistyki rosyjskiej wywodzą się z kilku elementów: Teologia Kościoła prawosławnego jest ze swej istoty apofatyczna („negatywna”) – tzn. w założeniu człowiek nie potrafi poznać Boga, dlatego Jego opis bazuje na stwierdzeniach jaki Bóg na pewno nie jest;
Nacisk kładziony jest na pewne formy modlitwy (modlitwa serca, hezychazm). Hyzychia – oznacza duchowy spokój, zjednoczenie z Bogiem, przebywanie w Jego obecności. W duchowości hezychazmu podkreśla się wagę ustawicznej modlitwy wewnętrznej („modlitwy Jezusowej” – jako trwania w Bogu poprzez powtarzanie imienia Jezus w rytmie zgodnym z rytmem serca), która w pierwszym etapie ma za zadanie oczyścić człowieka z grzechów oraz umożliwić mu panowanie nad namiętnościami, a następnie poprzez wyciszenie doprowadzić do kontemplacji Bożej obecności w stworzeniu i kontemplacji Boga;