Mistyka benedyktyńska – mistyka chrześcijańska, oparta na informacjach z życia Benedykta z Nursji oraz ułożonej przez niego Regule zakonnej. Źródłem informacji o życiu Benedykta są Dialogi Grzegorza Wielkiego, w których mówi o drodze Benedykta do Boga, o jego powołaniu, nawróceniu w obliczy pokusy, aż po łaskę osiągnięcia najwyższego stopnia kontemplacji, co stanowi kamień węgielny mistyki benedyktyńskiej.

Życie św. Benedykta Św. Benedykt na początku swego życia duchowego wycofał się na trzy lata do groty, powtórnie uczynił to wówczas, kiedy doznał pierwszych niepowodzeń jako opat. Reakcja Benedykta ma charakter ma charakter kontemplacyjno-mistyczny, ponieważ tylko przed Bogiem i z Jego pomocą pragnie oczyścić swoją duszę, trwać przed Nim i znaleźć do Niego drogę. Stanąwszy wobec pokusy zabójstwa i zepsucia, wybrał ponownie życie dyskretne, polegające na otwarciu się jedynie na Boga. Jak wielu mistyków, Benedykta również dręczyły pokusy szatańskie i jak niemal wszyscy mistycy (z wyjątkiem Eckharta), dostąpił widzeń. Widział m.in. duszę swojej siostry Scholastyki, wzlatującą pod postacią gołębicy do nieba, oraz wszechświat, skupiony w jednym, przedziwnym promieniu słońca, aniołów, którzy niosą do nieba duszę biskupa German z Capui.