pokazywano również pantomimy, tresury zwierząt itp. Zespół teatralny był zmienny, wielu artystów zatrudniano na krótki okres do określonych przedstawień. Stały zespół składał się przede wszystkim z dyrektorów teatru oraz ich żon: Marii Olskiej i Leonii Gawlikowskiej. Ponadto występowali tu m.in. Stanisław Modzelewski, Franciszek Karliński, Józef Karbowski, Helena Rozwadowska.
31 marca 1913 r. teatr został zamknięty, a w jego miejsce powstało kino, którego działalność zainaugurowano filmem Królowa Elżbieta z Sarah Bernhardt. W budynku tylko sporadycznie występowali aktorzy.
W 1918 r. Teatr Nowości wznowił działalność. Prowadzili go: ponownie Tadeusz Pilarski, a także Roman Gawlikowski, krewny Leonii. Repertuar utrzymał swój rozrywkowy charakter. Na publiczność składali się głównie mniej zamożni i wykształceni mieszkańcy Kazimierza i PodgórzaDiana Poskuta-Włodek, Dzieje teatru w Krakowie w latach 1918–1939, t. 6: Zawodowe teatry dramatyczne, Kraków 2012, s. 458. W 1919 r. teatr przekształcono w teatr operetkowy. Zostali zatrudnieni nowi artyści, chór i orkiestra. Pierwszy sezon był udany, a gościnne występy dały Lucyna Messal i Anda Kitschman, jednak już wkrótce teatr zaczęły nękać problemy.