Mistyka syryjska – specyficzny nurt w mistyce chrześcijańskiej żywy na terenach Syrii do okresu panowania arabskiegoŚw. Efrem Syryjczyk, Poezje wybrane, s. 13.
Charakterystyka Mistyka syryjska znacząco różniła się od innych nurtów w chrześcijaństwie pierwszych wieków. Znajdowała się w kręgu semickim, początkowo będąc niezależna od greckiej teologii (Afrahat)Starowieyski M., Słownik wczesnochrześcijańskiego piśmiennictwa Wschodu, s. 7. Ta, mimo własnych sformułowań, pozostała ortodoksyjna do czasów Soboru chalcedońskiego. Kościół syryjski w dużej mierze przynależał do nestorian, ale nie odbiło się to znacząco na ortodoksji mistyki syryjskiejŚw. Izaak z Niniwy, Gramatyka życia duchowego, s. 6. Ponadto ów nurt cechuje: silna uczuciowość, tajemniczość spotkania z Bogiem, zachwyt nad miłością Bożą. W dążeniu do Boga człowiek jest jednością cielesno-duchową, chociaż to duch odgrywa główną rolę w poznawaniu BogaTamże, s. 11. Mistyka jest tutaj silnie związana z ascezą oraz ruchem monastycznym i pustelniczym.
Przedstawiciele nurtu