Stąd postulat słowacki specjalnego dotowania tej gałęzi, wbrew zasadom rynkowym, na co nie chcieli się zgodzić twórcy reformy, bowiem dotacje te miałyby obciążać także Czechów.
Sytuacja po wyborach parlamentarnych w 1992 r. Kolejne wybory do wspólnego parlamentu – przeprowadzone 5 i 6 czerwca 1992 – wygrały partie niewykazujące determinacji w obronie Czecho-Słowacji lub wręcz niezainteresowane jej utrzymaniem. Na Słowacji zwyciężył HZDS z Mečiarem na czele. Natomiast w Czechach wygrała Obywatelska Partia Demokratyczna (ODS) Václava Klausa. Po wyborach misję utworzenia rządu federalnego prezydent Havel powierzył Vaclavowi Klausowi, szefowi ODS. Klaus był szefem zespołu ekonomistów, przygotowujących założenia reformy systemowej, której nie akceptowali Słowacy. Jego głównym partnerem w rozmowach był Vladimír Mečiar, szef HZDS, drugiej co do wielkości partii w Czechosłowacji, występujący z programem „pełni praw” dla Słowaków.
Dyskusja o przyszłości – rozmowy o podziale