Pole bitwy Centrum francuskiej armii było pod dowództwem generała Andre Masseny i było sformowane z dwóch starych dywizji Armii Włoch. Trzecia dywizja formowała lewe skrzydło dowodzone przez generała dywizji Jeana Séruriera. Prawe skrzydło było pod dowództwem generała dywizji Pierre’a Augereau, który był świeżo mianowany razem z Shererem z armii Pirenejów. Jeszcze jedna dywizja pozostawała w Col de Tende. Tej armii 40 000 ludzi brakowało zapasów, odpowiedniego ubrania i amunicji, od kiedy brytyjska Royal Navy odcięła linie zaopatrzenia do Genui. Armia austriacko-sardyńska miała 53 000 ludzi. Na swoim lewym skrzydle alianckie okopy sięgały morza w Loano na Włoskiej Rivierze. Na swoim prawym skrzydle sięgały gór Piedmonckich z okopami w Ceva, Cuneo i Mondovi. Ta pozycja była stworzona z posterunków nie do zdobycia, połączonych okopami i broniona przez 100 dział.
Schérer przyjechał na pole bitwy, którego nie znał i postanowił skrytykować swoje własne zdolności i przekazać planowanie ataku w ręce bardziej zdolnych generałów w swoim obozie. Generał Masséna udowodnił już, że jest najbardziej zdolnym z jego kolegów i przez to został wybrany do planowania bitwy.