Powierzchnia nośna korzenia zostaje ścięta kamieniem karborundowym dachówkowato z załamaniem w połowie przekroju kanału korzeniowego, co zapewnia lepszy rozkład sił niż ścięcie poziome.
Następnie lekarz dobiera fabrycznie przygotowaną koronę porcelanową zwracając uwagę na kolor, kształt i wielkość. Po jej dopasowaniu uzupełnienie jest cementowane w zębie filarowym (w przypadku zęba ćwiekowego Davisa najpierw cementuje się wkład, a potem na nim mocuje koronę).
Lekarz może również wykonać koronę akrylową (akryl, w przeciwieństwie do porcelany wykazuje fizjologiczną ścieralność), modelując ją z białego wosku w ustach pacjenta i przesyłając koronę z ćwiekiem do pracowni protetycznej, skąd dostanie gotowy ząb ćwiekowy. Jest to tzw. metoda bezpośrednia. Można wykonać również metodą pośrednią. Lekarz powinien więc zarejestrować zwarcie z wkładem utkwionym w kanale, pobrać wycisk obejmujący wkład i zęby sąsiednie, wycisk zębów przeciwstawnych, dobrać kolor przyszłej korony i przekazać dane do pracowni protetycznej. Tam w warunkach laboratoryjnych, w przypadku metody pośredniej najpierw technik sam modeluje na ćwieku koronę woskową, a dalej (już w obu metodach) następuje odlanie i bezpośrednie połączenie (wyłącznie mechaniczne) korony z częścią koronową wkładu, tj. bez używania cementu, przez puszkowanie i polimeryzację.