W 1720 roku, w zamku podpisano pokój między Szwecją i Danią, kończący wojnę północna. XVIII wiek to również okres świetności dla samego zamku; w 1720 założono na północ od zamku rozległy ogród w stylu francuskiego baroku, dekadę później zamek odnowiono. Ostatnim parą królewską rezydującą w zamku był Fryderyk VII Oldenburg i jego małżonka Louisa Rassmussen znana jako hrabina Danner.
W nocy z 16 na 17 grudnia 1859 wybuchł wielki pożar, który objął główną część kompleksu. Ocalały jednak m.in. elementy architektoniczne oraz sala audiencyjna i kaplica zamkowa. Frederiksborg został odbudowany i odnowiony dzięki m.in. wsparciu finansowemu dokonanemu przez duńskiego przemysłowca Jacoba Christiana Jacobsena.
W roku 1878 z inicjatywy Carla Jacobsona, utworzono w zamku Narodowego Muzeum Historycznego, którego zbiory w dalszych dziejach stale się powiększały. Mieszcząca się w kilkudziesięciu salach ekspozycja zawiera kolekcję portretów królów i królowych Danii, eksponaty związane z historią panujących i królestwa oraz rozmaite dzieła sztuki głównie nowożytnej, większość zabytków została przeniesiona z rozmaitych duńskich rezydencji i zamków. Architektura Obecny Zamek Frederiksborg należy do czołowych przykładów architektury stylu północnego renesansu i manieryzmu na terenie Danii. W podobnej konwencji stylowej m.in.