Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa – kościół parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Warszawie, zbudowany w stylu nawiązującym do wczesnochrześcijańskiego i romańskiego.
Historia W 1927 roku właściciel okolicznego majątku Jakub Karol Hanneman ofiarował plac na wydmie przy dzisiejszej ulicy Bartoszyckiej pod budowę świątyni katolickiej. W 1930 roku stanął tu pierwszy drewniany kościółek, pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa należący do parafii w Józefowie. Tamtejszy proboszcz, ks. Mieczysław Królak, budowniczy kościółka, odprawiał tutaj mszę w okresie od wiosny do jesieni. Dzięki staraniom mieszkańców Falenicy uzyskano zgodę na powstanie parafii, którą erygowano 8 grudnia 1934 roku. Kościół poświęcił kardynał Aleksander Kakowski. Kościół murowany budowano w latach 1950–1961 staraniem ks. Sylwestra Szulczyka.
W latach 1971–1975 wykonano nowy wystrój wnętrza na zlecenie proboszcza ks. dr. Henryka Chudka. W 1980 stanęła nowa dzwonnica dedykowana Janowi Pawłowi II. W 1990 roku ukończono budowę Domu Parafialnego w pobliżu kościoła, urządzono ogród, a w 1994 r. wyremontowano dach świątyni. W 2001 r. odmalowano wnętrze kościoła i na jego frontonie zainstalowano kolistą mozaikę.