W 1976 roku kierowała Biurem Badań i Dokumentacji Zabytków w Przemyślu, a w 1977 Wydziałem Kultury Urzędu Miasta w Jarosławiu. W 1982 roku przeszła na emeryturę i podjęła pracę w Muzeum w Jarosławiu Kamienica Orsettich. Opracowywała karty kamienic i biogramy mieszczan, historie kościołów i klasztorów. Zgromadziła wiele materiałów historycznych do dziejów rezydencji w pow. jarosławskim. W 1990 roku została głównym specjalistą ds. rewaloryzacji zabytków w Urzędzie Miasta Jarosławia. Od początku pobytu w Jarosławiu była aktywnym członkiem Stowarzyszenia Miłośników Jarosławia, a w latach 1973–1976 jego prezesem tego stowarzyszeniaBiogram Janiny Starzewskiej. Była założycielem i pierwszym prezesem jarosławskiego Oddziału Stowarzyszenia Miłośników Lwowa (1989–1993). W latach 1973–1990 radna Rady Miasta Jarosławia (członek Zarządu Miasta 1973–1976).
W 1975 roku otrzymała Złoty Krzyż Zasługi.
Rodzina Mąż Janusz Starzewski, córki: Jolanta Starzewska-Horska i Anna Buczek.
Przypisy