W 1856 roku został komendantem wojskowym Kołobrzegu i jeszcze w tym samym roku otrzymał awans na pułkownika (niem. Oberst). W 1857 roku został dowódcą 16. Pułku Piechoty. Rok później stanął na czele 12. Brygady Piechoty, a w 1859 roku otrzymał stopień generała majora (niem. Generalmajor). W 1863 roku został dowódcą 6. Dywizji Piechoty, co wiązało się z awansem na generała porucznika (niem. Generalleutnant). Na jej czele wyruszył na wojnę z Danią, podczas której walczył między innymi w bitwie pod Dybbøl Za zasługi podczas tego konfliktu został odznaczony najwyższym pruskim odznaczeniem wojennym - Orderem Pour le Mérite oraz najwyższym austriackim odznaczeniem wojennym – Orderem Marii Teresy, w stopniu kawalera. Po zakończeniu wojny pozostał na stanowisko dowódcy 6. Dywizji, a król Wilhelm nadał mu prawo do noszenia munduru 24. Pułku Piechoty.