mały Henryk Strzelecki (ur. 14 lipca 1819 w Dobrotworze koło Kamionki Strumiłowej, zm. 16 sierpnia 1901 we Lwowie) – polski leśnik, jeden z pionierów leśnictwa w Polsce i jeden z najwybitniejszych organizatorów leśnictwa polskiego w drugiej połowie XIX wieku.
Życiorys Ojcem Henryka był nadleśniczy lasów Radziechów-Kamionka Józef Strzelecki, który zaszczepił mu miłość do lasów. W dziedzinie leśnictwa był samoukiem (nie licząc wskazówek przekazanych przez ojca), bowiem na terenie ziem polskich nie było wówczas żadnej szkoły leśnej.
Henryk Strzelecki po ukończeniu w Krakowie szkoły realnej i Szkoły Handlowej rozpoczął pracę jako leśniczy na terenie rodzinnych lasów radziechowskich. W 1841 zdał egzamin leśny. Jego zamiłowanie do lasów zwróciło uwagę hr. Adama Zamoyskiego, który powierzył mu (jako 25-latkowi) nadleśnictwo swoich dóbr łopatyńskich, gdzie znajdowała się ogromna puszcza.