Rejon szereszowski (biał. Шарашоўскі раён, Szaraszouski rajon, ros. Шерешевский район, Szereszewskij rajon) – rejon w południowo-zachodniej części Białoruskiej SRR, w obwodzie brzeskim, istniejący de facto w latach 1940–1941 i 1944–1956, formalnie z punktu widzenia radzieckiego prawa 1940–1956. Utworzony został 15 stycznia 1940 roku, a jego terytorium obejmowało część dawnego powiatu prużańskiego województwa poleskiego II Rzeczypospolitej. Centrum administracyjnym rejonu było osiedle typu miejskiego Szereszów. 12 października 1940 roku dzielił się na 10 sielsowietów:
Brody; Jałowa; Kotra; Krynica; Murawa; Papiałowa; Rowbick; Starawola; Suchopol; Szczerczewo.
W latach 1940–1945 rejon szereszowski był jednostką administracyjną legalną z punktu widzenia władz ZSRR. Z punktu widzenia prawa międzynarodowego (traktat ryski (1921), pakt o nieagresji Polska - ZSRR (1932), konwencja o definicji agresora (1933) i inne) jej utworzenie było nielegalne, a jej obszar stanowił część terytorium II Rzeczypospolitej pod okupacją ZSRR.