Błękitny Jazz – pierwsza państwowa orkiestra grająca muzykę jazzową w powojennej Polsce, założona w 1955 przez Ryszara Damrosza; znana później pod nazwami Państwowa Orkiestra Taneczna, Państwowa Orkiestra Jazzowa lub Państwowy Zespół Muzyczny.
W 1954 dyrekcja ogólnopolskiej Estrady zaproponowała Damroszowi utworzenie Państwowego Zespołu Muzyki Rozrywkowej, z popularnym repertuarem w stylu orkiestr André Kostelanetza czy Paula Whitemana. Wiosną 1955 Damrosz zaczął realizację tego projektu. Oparł swój zespół na muzykach pracujących w radiu lub w lokalach rozrywkowych (na planowane angażowanie muzyków z filharmonii nie wyraził zgody minister kultury i sztuki). W orkiestrze znaleźli się m.in. saksofoniści Jan Walasek i Władysław Kowalczyk, trębacz Józef Grabarski, pianista Waldemar Maciszewski, altowiolista Jerzy Róziewicz, jednym ze skrzypków był Władysław Pawelec. Piosenki śpiewali René Glaneau, Carmen Moreno (wcześniej wokalistka zespołu Zygmunta Wicharego) oraz Chór Czejanda. Dobór repertuaru miał być w gestii dyrektora i dyrygenta orkiestry. Estradzie zależało jednak na sukcesie komercyjnym i, wobec rosnącej w Polsce popularności muzyki jazzowej, zaleciła granie popularnych standardów oraz zmieniła planowaną nazwę Błękitni na Błękitny Jazz. Wśród utworów wykonywanych przez zespół była m.in.