Historia Jednym z powodów porzucenia projektu tego czołgu, jak również innych projektów czołgów ciężkich, był fakt, że Rosjanie zaprzestali wykorzystywania tego typu pojazdów do roku 1960. Od tamtego czasu masa najcięższych pojazdów nie przekracza 50 ton (nie wliczając żadnego dodatkowego wyposażenia). Miało to związek z ówczesną polityką Związku Radzieckiego:
Duży wpływ na taką decyzje miał fakt, że Chruszczow był zwolennikiem pojazdów wykorzystujących pociski kierowane – wykorzystywał je m.in. czołg eksperymentalny .
Ponadto radziecka armia potrzebowała czołgów o masie pozwalającej na przekraczanie własnych mostów. W sytuacji obrony ojczyzny, takiej, jaka miała miejsce podczas II wojny światowej, nie można było polegać na czołgach ciężkich.
Innym powodem była seria poważnych niedociągnięć w obrębie zawieszenia wykryta podczas testów. Dodatkowymi minusami były niska zwinność, spadek sprawności podczas przekraczania terenów bagiennych, skomplikowana budowa i wysoka cena produkcji. Konstrukcja zawieszenia nie pozwalała na dostęp do wewnętrznych gąsienic, przez co utrudnione były konserwacja i ewentualna naprawa.
Przypisy
Kategoria:Radzieckie czołgi