Franciszek Studziński, ps. Kotlina, Radwan, Rawicz, Skawa, Skiba (ur. 10 marca 1893 w Kotlicach, zm. 23 maja 1964 w Bytomiu) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Order Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 1o marca 1893 w Kotlicach, w rodzinie Aleksandra, nauczyciela, i Heleny z Pietrzykowskich. Ukończył gimnazjum w Krakowie. 6 sierpnia 1914 roku przystąpił do oddziałów strzeleckich, a po utworzeniu Legionów Polskich służył w III baonie 1 pułku piechoty w składzie I Brygady, z którym przeszedł cały szlak bojowy. W pierw­szej po­ło­wie 1915 mia­no­wa­no go sier­żan­tem. 9 lipca 1915 od­zna­czył się mę­stwem pod­czas po­tycz­ki na pa­tro­lu pod Wy­żnian­ką, za co odznaczono go orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy, a w uzasadnieniu jego nadania napisano:Uniknął internowania po kryzysie przysięgowym i następnie działał w POW, w której (od listopada 1917 roku) był komendantem Obwodu Kazimierza Wielka, a w 1918 roku – komendantem Obwodu Olkusz.

W niepodległej Polsce wstąpił do Wojska Polskiego i dostał przydział do 25 pułku piechoty. W wojnie polsko-bolszewickiej uczestniczył m.in. w zajęciu Kijowa w maju 1920 roku.