mały|Grób Stefana Matei na cmentarzu Powązkowskim Stefan Mateja ps. „Rogalski”, „Sędzia”, „Stefan”, „Stefan Żłowski” (ur. 29 września 1902, zm. 9/10 sierpnia 1944) – kapitan rezerwy taborów Armii Krajowej.
Życiorys Urodził się 29 września 1902 w rodzinie Antoniego (maszynista kolejowy) i Karoliny z domu Marcyan. Od 1913 uczęszczał do Szkoły Handlowej w KielcachPóźniejsze Gimnazjum Państwowe im. Jana Śniadeckiego, w której otrzymał w czerwcu 1921 świadectwo dojrzałości. Podczas nauki służył ochotniczo od lipca do listopada 1920 w Wojsku Polskim w 205 pułku piechoty. Studiował od września 1921 na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego uzyskując w styczniu 1926 dyplom magistra. Studiował jeszcze od kwietnia 1926 historię na Wydziale Filozoficzno–Humanistycznym UW. Po ukończeniu aplikacji sądowej był od września 1928 asesorem sądowym, sędzią grodzkim i od stycznia 1931 zastępcą przewodniczącego Sądu Pracy Warszawa II. W międzyczasie od października 1929 do sierpnia 1930 odbył służbę wojskową w Batalionie Podchorążych Rezerwy Piechoty nr 7 w Śremie. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do 22 Pułku Piechoty w Siedlcach. Na stopień porucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1937 i 15.