Od drugiej połowy 1940 w konspiracji i współpracował z Wacławem Szubertem, który był kierownikiem referatu społecznego w Wydziale Informacji BIP KG ZWZ-AK.

Był następnie zastępcą dyrektora, a kiedy Stanisław Jankowski objął stanowisko Delegata Rządu, został od lutego do marca 1943 dyrektorem Departamentu Pracy i Opieki Społecznej Delegatury Rządu RP na Kraj. Używał wówczas pseudonimu „Stefan Żłowski”. Członek „Unii”, a po jej połączeniu w lutym 1943 ze Stronnictwem Pracy został wyznaczony na łącznika między SP i PPS–WRN. Wbrew różnym publikacjom nie był członkiem żadnej z wymienionych partii, chociaż z ich rekomendacji został dyrektorem departamentu. Wiadomo było w kręgach delegatury, że zajmował stanowisko dzięki szczególnym walorom osobistym i ideowym oraz pomimo braku przynależności partyjnej. Opracował wspólnie z Maciejem Święcickim tekst dekretu o radach zakładowych z 1 sierpnia 1944, który następnie ogłoszono w „Dzienniku Ustaw RP. Część III”2 sierpnia 1944 nr 2, poz. 16 numer ten został rozkolportowany już po jego śmierci. Zginął w nocy z 9 na 10 sierpnia 1944 zastrzelony przez żołnierzy brygady „RONA” podczas gaszenia pożaru „Reduty Wawelskiej” − domu, w którym mieszkał, u zbiegu ulic Uniwersyteckiej 3, Mianowskiego 15 i Wawelskiej 60.