Strukturą tego złożonego systemu zajmuje się ekologia. Jej nazwę wprowadził Ernst Haeckel już w 1869 roku. Jednoznaczne określenie jej zakresu i celów okazało się trudne. W roku 1927 Charles Sutherland Elton nazwał ją „nauką o historii naturalnej”. Podobnie szeroki zakres wskazał Eugene Odum (1963), pisząc, że ekologia to „nauka o strukturze i funkcjonowaniu przyrody”. Herbert Andrewartha (1961) zakres ekologii sprecyzował, stwierdzając:
Dalszego uściślenia dokonał Charles J. Krebs, zwracając uwagę na zainteresowanie ekologów przyczynami określonego rozmieszczenia i liczebności:
Własną propozycję skomentował we wstępie do swojej książki „Ekologia. Eksperymentalna analiza rozmieszczenia i liczebności” pisząc:
Typy układów sterowania ekosystemem Podejmując poszukiwania odpowiedzi na pytania, gdzie i w jakich liczebnościach występują organizmy, przyjmuje sięIstnieją kontrowersje między botanikami i zoologami, dotyczące pojęcia biocenoza, które utrudniają przyjęcie wspólnych zasad wyodrębniania ekosystemów. Botanicy stosują, poza pojęciem fitocenoza, rozbudowany system innych określeń ugrupowań roślinnych, np. zespół roślinności, zbiorowisko roślinne, synuzjum, agregacja roślinna lub socjacja, które nie mają odpowiedników w zoologii. Ch.J. Krebs („Ekologia”, rodz.