Stanisław Wasilewski, pseudonim Wasil (ur. 1907 w Adamówku, zm. w 1990 roku w Warszawie) – polski kolarz szosowy, mistrz Polski (Mistrzostwa Polski w kolarstwie szosowym – wyścig ze startu wspólnego 1937).
thumb|Zdjęcie pamiątkowe kolarza Stanisława Wasilewskiego z podróży do Zakopanego w roku 1934. Życie prywatne Urodził się 10 lipca lub 7 sierpnia 1907. Rodzice Stanisława – Antoni i Marianna Wasilewscy mieszkali w okolicy ulicy Obozowej w Warszawie, gdzie Stanisław spędził dzieciństwo i wczesną młodość. W 1936 roku Stanisław poślubił młodszą o 10 lat, Irenę z d. Rogalową i razem zamieszkali na warszawskim Żoliborzu. Mieli dwóch synów – Tomasza (który również interesował się kolarstwem i brał udział w wyścigach) i, zmarłego tragicznie w wieku 7 lat, Witolda. W latach 1940–1941 Stanisław Wasilewski przebywał w obozie koncentracyjnym w Oświęcimiu (Auschwitz-Birkenau), jako więzień z numerem 5294. Mimo że po wojnie był działaczem sportowym i był odznaczany przez władze ludowe, nigdy nie wstąpił do PZPR. Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Zmarł 12 sierpnia 1990. Został pochowany w grobowcu rodzinnym na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 240-4-21). Spoczęli tam także jego żona Irena (1917–2000) oraz synowie Witold (zm.