Irene Frisch (ur. 3 maja 1931 w Drohobyczu, jako Irena Bienstock, zm. 7 listopada 2021) – pisarka pochodzenia żydowskiego urodzona w Polsce.
Urodziła się w rodzinie handlarza nićmi Izraela i jego żony Ewy, miała starsze rodzeństwo – siostrę Polę i brata. Rodzice do opieki nad dziećmi zatrudniali opiekunkę Franciszkę Babecką, która odegrała w ich życiu bardzo ważną rolę. Po wkroczeniu do Drohobycza wojsk niemieckich rodzina Bienstocków znalazła się w getcie, ojciec Ireny został aresztowany i wywieziony do obozu koncentracyjnego. W tym czasie brat Ireny zachorował na zapalenie płuc i zmarł w wyniku powikłań. W Wigilię Bożego Narodzenia 1941 r. Franciszka Babecka wyprowadziła Irenę z getta, a w styczniu 1942 również jej matkę i siostrę i ukrywała je w swoim mieszkaniu przez dwa i pół roku. Było to dodatkowo utrudnione faktem, że miejsce ukrycia było pokojem powstałym z podzielenia dużego salonu ścianą z uszczelnionej dykty, a sąsiedzi nie wiedzieli nic o ukrywanej rodzinie. Po wkroczeniu latem 1944 r. Armii Czerwonej Bienstockowie mogli przestać się ukrywać. W 1945 podczas akcji repatriacyjnej odnalazł się ojciec Ireny i całą rodziną zamieszkali w Legnicy. W 1949 r. wyjechała do RFN, gdzie studiowała na Uniwersytecie w Heidelbergu. W pierwszej połowie lat 50.