Hezychiusz z Miletu (gr. Ησύχιος ο Μιλήσιος, Hesychios o Milesios) – kronikarz bizantyński z VI wieku. Autor, w większości zaginionej, Historii rzymskiej i powszechnej, kroniki doprowadzonej do 518 roku oraz Onomatologa, zestawionego w porządku chronologicznym wykazu sławnych pisarzy greckich.
Osoba Hezychiusz żył w drugiej połowie VI wieku w Konstantynopolu. Nosił tytuł ekscelencji, illustrios, co dowodzi, że piastował jakiś wyższy urząd na dworze cesarskim. Według Focjusza (Biblioteka, cod. 69) był autorem dwóch prac historycznych i jednej onomastycznej.
Dzieło Pierwsza z jego prac, zatytułowana według świadectwa Focjusza Historia rzymska i powszechna (Historía romaiké te kaj patodapé), a według Księgi Suda zwana Kroniką dziejów (Chroniké historía) składała się z 6 ksiąg, nazwanych przez autora rozdziałami. Hezychiusz rozpoczął ją od przedstawienia rządów asyryjskiego króla Belosa i doprowadził do śmierci cesarza Anastazjusza I (518 rok). Utwór zachował się jedynie we fragmentach. Dłuższy urywek dotyczy czasu narodzin Chrystusa.